ABC Nyheter

Og det er eit åtak på min religionsfridom. Somme vil ha det til at det er ei arbeidsrettsak eller eit spørmål om interne reglar og retningslinjer. Men viss dei kreftene som står bak denne framstøyten vinn fram, vil dei lage ei innsnevra norsk kyrkje der det eigentleg ikkje blir plass for meg og mange med meg. Og å danne sitt eige religionssamfunn, som somme argumenterer med, er ei svært omfattande oppgåve. For svært mange av medlemmene av den norske kyrkja vil ei slik innsvering difor vere å leggje ei tvangstrøye rundt religionsutøvinga deira.

Vi har hatt nok av det i Noreg. Staten har såvidt klart å halde oppe ei romsleg kyrkje. Ser vi no korleis det vil gå om kyrkja blir meir fristilt? Eit evig rabalder med freistnad på å føre den norske kyrkja tilbake til gamle, snevre tider?

Eg toler å ha både redaktøren av Dagen og visse tidsskrifter, ein Prestegard og indremisjonen i same kyrkje som eg? Kvifor skal ikkje dei tole å ha meg der? Dei kan ikkje godtgjere på noko vis at dei har meir rett enn eg ut frå Bibelen. Dei gjer det likevel. Det er ikkje anna enn fariseisk sjølvrettferdigheit.

Vi må ha ei tolerant kyrkje. Ellers kan det lett bli slik som det vart i somme "norske" kyrkjesamfunn i USA ei stund etter utvandringa. Med ei kyrkje på kvar side av hovudgata, der teologisk flisespikkeri heldt på å ta livet frå heile lokalsamfunnet, og der slekt og vener nekta å ha noko med kvarandre å gjere. Det blir ikkje myklje kjærleik att i slike samfunn.